Toernooien, Vereniging, Wedstrijdverslag

The endgame is just a matter of technique

Door Bob Merx
april 27, 2026

Nipte 2½-1½-overwinning tegen Engeland 5, maar het ging allemaal niet vanzelf.

Op papier hadden we een goede indeling met een wedstrijd tegen Engeland 5, zeker ook omdat hun tweedebordspeler niet van de partij was. Maar het liep allemaal niet zo soepel als dat we van tevoren hadden verwacht.

Om 14 uur (een uur eerder dan bij de eerdere ronden (vanwege een avondactiviteit in het hotel) zette arbiter Maria Haralabidou uit Griekenland (zie foto) de door haar geleide partijen/wedstrijden aan de gang.

Ynze (bord 2 met wit) had zich grondig voorbereid op zijn tegenstander en de betreffende variant kwam dan ook op het bord. Hij werd even verrast door de zet Db6-e3, maar in het vervolg raakte een zwart paard verdwaald op h6. Na een foutieve ruil van het enige actieve zwarte stuk (een paard op c5) tegen een witte loper op d3 kreeg de zwarte koning op b8 een mataanval over zich heen. Het mat (in sommige varianten best wel mooi) was uiteindelijk niet meer te verhinderen: 0-1.

Op bord 1 kreeg Luc met zwart niet zijn voorbereide variant op het bord. Dat betekende dat hij veel tijd verbruikte zonder echt concrete voordelen in de stelling te krijgen. In tijdnood speelde Luc niet helemaal nauwkeurig en wit miste nog ergens een combinatie die beter zou zijn voor hem. Even later werd het witte remiseaanbod door Luc aanvaard: ½-1½.

Theo kreeg op bord 4 (met zwart) te maken met een Nederlander/Australiër/Engelsman met de Hollandse achternaam Kortekaas.

Theo bouwde zijn partij goed op en kreeg een pionnenmeerderheid op de damevleugel. Na een grootscheepse ruil van stukken in het middenspel bleef er een eindspel van wit paard tegen zwarte loper over. Daarin won wit een pion op de zwarte damevleugel, waardoor er 2 verbonden witte vrijpionnen aan die kant overbleven. Zwart dacht de koning op g1 af te snijden van het centrum, maar in het vervolg had Theo goed gezien dat de 2 vrijpionnen op de damevleugel, in samenwerking met het witte paard, de zwarte koning in een soort patstelling zou brengen. Op het moment dat Theo de winst voor het grijpen had (hij had de winstvariant gezien), werd hem plots een “het maakt niet uit”-moment (een zet met de koning) fataal. Door een piondoorbraak promoveerde een zwarte pion met schaak. Theo wist zelf ook nog een dame te halen, maar na ruil van beide nieuwe dames was een nieuwe promotie van een andere zwarte pion niet meer te verhinderen: 1½-1½.

Rien (bord 3 met zwart) kreeg ongeveer dezelfde variant als gisteren op het bord, alleen nu met zwart i.p.v. met wit. De twee “verloren tempi”, vergeleken met de betreffende variant met wit, waren al snel teruggewonnen. Rien kreeg het initiatief op de damevleugel en na diverse ruilacties bleef er een eindspel (met nog de dames op het bord) van een paard tegen een mindere loper (van de kleur van de witte pionnen) over. Zolang echter de dames op het bord zouden blijven, zou Rien geen vorderingen kunnen maken. Tot zijn aangename verrassing werden de dames echter geruild. Ook daarna had de witspeler diverse mogelijkheden om de veilige remisehaven te bereiken. De witte koning liep echter foutief naar de damevleugel en door een goed getimede afruil van het zwarte paard tegen de witte loper kreeg Rien een gewonnen eindspel op het bord (kwestie van techniek dus): 1½-2½.

Morgen spelen we in de laatste ronde tegen de sambaschakers van Brazilië 1, als 17e geplaatst. Hopelijk kunnen we het WK afsluiten met een mooi resultaat!

34	England – 5	Rtg	–	24	Netherlands – Zuid-Limburg	Rtg	1½:2½
	Gillings, Matthew	1949	–	CM	Zimmermann, Luc	2129	½ – ½
AFM	Winter, Kevin	1789	–		Mengerink, Ynze	2079	0 – 1
	Millar, Stephen	0	–		Seip, Rien	1930	0 – 1
	Kortekaas, Matt	0	–		Pluijmen, Theo	1859	1 – 0