Verslag van Voerendaal 3 vs Maastricht 3 (uitslag 2-4)

Met het luxe probleem dat er 8 spelers beschikbaar zijn en er maar 6 spelers nodig, moest er een keuze gemaakt worden uit de 8 beschikbare.
Het voorstel dat Ilmar, Richard, Frits, Henk, John en Robert (naam volgorde tevens bord volgorde) zouden spelen werd aangenomen. Thei en Bert deze keer reserve.

Robert moest helaas enkele dagen voor de wedstrijd afzeggen i.v.m. een griepje en Thei daar door kon invallen op bord 6.

Onderstaand weer de gebruikelijke individuele verslagen:

Ilmar: bord 1
Mijn tegenstander was een echte jongeling; ik denk jonger dan 20 jaar. Jelmar Klinkenberg heette hij. De hoeveelheid senioriteit aan de overkant kon hem echter allerminst weerhouden om, met wit, van meet af aan druk op mijn koningsstelling te zetten. Het vergde heel nauwkeurig spel van mijn kant om niet het onderspit te delven, maar een kleine verslapping bij wit, waardoor dameruil mogelijk werd, deed het tij gelukkig enigermate keren. Toen ik op een gegeven moment een pion had weten te veroveren en daarbij ook nog eens actief spel had gekregen, dacht ik eerlijk gezegd dat het pleit wel zo ongeveer beslecht was. Dat bleek later een misrekening te zijn, of althans een miskenning van de veerkracht, van de ressources in de stelling van wit. Hoe het allemaal zo verkeerd kon gaan begrijp ik eerlijk gezegd niet goed, maar op de koningsvleugel lukte het me gewoonweg niet om mijn pluspion te gelde te maken. En op de damevleugel, waarop wij beiden een paard bezaten, wist wit door slim manoeuvreren met zijn ros een pion terug te winnen. Tot overmaat van ramp zag ik mij gedwongen om in het centrum een gezonde pion te offeren om nog een beetje druk te kunnen ontwikkelen. Met één pion achter dacht ik nog geruime tijd een reële kans op remise te maken, door mijn paard in te ruilen voor twee van de drie resterende pionnen van wit. Maar die kans kreeg ik niet, want voor mij volstrekt onverwacht werd in rechtsonder pardoes mat gezet. Nu, precies een dag later, snap ik nog steeds niet hoe dit heeft kunnen gebeuren. Maar mijn jonge opponent straalde – en terecht. Eerst je tegenstander zowat dood drukken. Na een paar minder goede zetten taai verzet leveren, creatief blijven, een enigszins gecamoufleerd remiseaanbod diplomatiek afslaan – die jongen komt er wel. Complimenten, dus. En wat mij betreft: tandengeknars op de terugweg, na een gevecht van vier uur. Maar toch was het een mooie partij! 

Richard: bord 2
Na een lange partij eindigde deze in remise.

Frits: bord 3
Schaakzetten
“Ik heb nog nooit tijdens een schaakpartij met mijn Dame zoveel zetten gedaan!”, zei Suzanne Benneheij na afloop van onze partij. Suzanne was enkele jaren geleden lid van Voerendaal en speelt tegenwoordig in Maastricht.
Na enkele vreemde openingszetten: e4 – g6, d4 – Lg7, e5 – d6, De2… wist ik op zet 6. een pion te veroveren. Suzanne posteerde vervolgens haar Dame op veld b5 en sloeg een zet later mijn pion op b7. Met mijn lichte stukken ging ik op jacht naar haar Dame en in een wilde achtervolging moest zij tussen de 7^e en 16^e zet 7x haar Dame verzetten. In de tussentijd had ik een 2^e pion veroverd.Toen na de 21^e zet een derde pion dreigde te sneuvelen, hield Suzanne het voor gezien.
“Waarom mag ik nooit zoveel zetten doen?”, vroeg later mijn Koningin.
“Niet iedereen houdt van een verzetje!”, grapte mijn Koning, die zelf geen zet had gedaan.

Henk: bord 4
In de opening verspeelde ik tegen mijn jeugdige tegenstander 2 pionnen door pure onoplettendheid. Maar voor mijn gevoel had ik nog ruimschoots voldoende compensatie in het middenspel met de ontstane open lijnen. Met mijn twee actieve torens in het eindspel hoopte ik de verloren pionnen weer terug te winnen. Helaas speelde mijn tegenstander zeer zorgvuldig en hij trapte in geen enkele val die ik voor hem had bedacht. Uiteindelijk wist hij een pion te promoveren en toen werd het tijd om op te geven. Heb ik toch maar weer een jeugdig schaaktalent het nodige vertrouwen gegeven om deze sport te blijven beoefenen. 

John: bord 5
“Mijn tegenstander heeft een prachtige achternaam Emilio Zumach Morales. Een licht gevoel van een mooie vakantie werd bij mij opgeroepen. Het kostte enige moeite om mij goed te concentreren. Het verloop van de partij vergde veel concentratie en inspanning. Het verloop ging als volgt: e4-c6, d4-d5, Pc3-d5xe, Pc3xe4, Pf6, Pe4x-Pf6, met als resultaat een dubbelpion voor mij op f6.
In het verdere verloop kreeg ik duidelijk positioneel voordeel, waarbij ik wel erg waakzaam moest zijn met een loper die Emilio op h6 had geplaatst. Bij het vorderen van de partij zag ik niet helder hoe ik mijn voordeel kon uitbaten. Dat leidde tot enkele zetherhalingen. Ik zag de oplossing niet. Ik bood remise aan die door Emilio gretig werd aanvaard. Enkele clubgenoten, wat ik zeer waardeerde, gaven aan dat ik duidelijke winstkansen had. Bij het naspelen thuis bleek dat inderdaad juist te zijn. Jammer, toch weer geleerd niet te snel tevreden zijn, maar verder verkennen.”

Thei: bord 6
Volgens Thei had hij een leuke en interessante partij die lang gelijk op ging maar hij uiteindelijk toch een verkeerde zet deed met gevolg een stuk en daardoor ook de partij verloor.

Individuele uitslagen