Op vrijdag 24 april hadden de deelnemers van het WSTCC 2026 in Durrës hun welverdiende rustdag. De Zuid-Limburgse teamgenoten hadden het idee om de tweede stad Durrës van Albanië te bezoeken. Ynze had te veel last van zijn voet en bleef de rest van de dag “all-inclusive” achter in het hotel/resort, daardoor werd ons aantal bezoekers van de stad gedecimeerd tot een viertal.
Openbaar vervoer
Rien had voorwerk verricht, waardoor we wisten welke (die met de rode kleur) en bij welke halte we de bus moesten nemen.
Nu is het openbaar vervoer (in dit geval de bus) rond Durrës (maar ik neem aan in heel Albanië) op zijn minst gezegd een beetje apart geregeld (als je het OV in Nederland bent gewend). Er is wel een prima website (Welcome to Durrës by Bus –), maar de bushaltes in de buitengebieden van Durrës zijn niet als zodanig herkenbaar (dus je moet echt op de hierboven genoemde website kijken). Wij stonden te wachten aan de juiste kant van de weg om de bus in de richting van Durrës te nemen en keken dus naar links, toen de bus vanaf rechts (in de richting van Golem) kwam rijden. De buschauffeur opende zijn raampje en wenkte ons dat we de weg moesten oversteken en konden instappen. Het viel vervolgens op, dat de chauffeur steeds gas gaf op het moment dat de deur dicht ging, dus je moest je meteen goed vasthouden (niet fijn voor de oudere instappende passagiers dus). Nadat we in Golem waren gedraaid om wel in de goede richting van Durrës te gaan. We kwamen dus weer langs onze “opstaphalte”, waar vervolgens gewoon weer een passagier kon instappen. De chauffeur had vervolgens een assistent, die alle passagiers langs ging om de tickets (100 Lek is ongeveer 1 Euro, contant betalen, niet pinnen) te verkopen en ook om passagiers te verzoeken om door te schuiven, zodat een staande passagier kon zitten. Voor de rest liep de reis voorspoedig tot aan het busstation van Durrës, dat in ons geval niet te missen.
Tourist Office (of het ontbreken daarvan)
Onze eerste activiteit in Durrës was het zoeken van een Tourist Office om een plattegrond van de stad te krijgen/kopen. Het was sommigen van ons al opgevallen, dat de locatie op internet niet te vinden was. Op Google Maps werd er naar locaties verwezen, die uiteindelijk reisbureaus bleken te zijn. In één van de reisbureaus werd verwezen naar een gebouw van de overheid een paar straten verder, maar daar aangekomen bleek dat ze daar geen plattegrond hadden maar ook geen Tourist Office wisten. Waarschijnlijk staat het vermarkten van het toerisme nog een beetje in de kinderschoenen in een land dat sterk aan populariteit wint bij de toeristen, dus misschien ziet het er over een aantal jaren anders uit.
De bezienswaardigheden van Durrës
De diverse hotspots van de stad waren wel goed aangegeven op de borden. We bezochten (eigenlijk “liepen langs”) o.a. de moskee, de resten van het Romeins Amfitheater, de Venetiaanse toren (overblijfsel van de vestingwerken), Byzantijnse Forum en de Romeinse baden (beiden archeologische sites).
We sloten de dag in de stad af met een “lunch” in een trattoria, die vandaag geen pizza’s in de aanbieding had, maar de geserveerde pasta’s vielen goed in de smaak.
De terugweg van Durrës naar het hotel
Op de terugweg werd ons viertal opgesplitst in 2 groepen van 2. Theo en Luc namen de rode bus terug (al was het ongeveer een half uur wachten bij het busstation), waarna Luc nog baantjes ging zwemmen in het zwembad bij het hotel.
Rien en Bob besloten om de ongeveer 12-13 km te voet af te leggen, waarvan het grootste deel over 2 boulevards langs het strand (waarbij de laatste boulevard langs ons hotel liep, dus bekend).
Avondstudies
Na het avondeten had Ynze nog een hoop prachtige schaakstudies in petto, waarbij nog diverse mensen aanschoven (personeelsleden van het hotel en hotelgasten, die geen deelnemers waren, maar wel aardig konden schaken.
Op naar de USA Women morgen!
