De sfeer in de toernooizaal was om te snijden. In de sportzaal van het Barbara-college in Gent streden 91 schakers om de felbegeerde kampioenstitel. De oude stieren bulkten van het testosteron en de vechtlust. De ruim 400 jonge kalveren, incl. zij die dachten nog jong te zijn, waren uitgesloten en speelden hun eigen negen-rondig toernooi in de kerk naast het college.
Het vijf daagse toernooi, elke dag één partij, was een ware uitputtingsslag, waarin elke zet het verschil maakte tussen glorie en verlies. Ik kende met 3 uit 3 een droomstart en stond op dat moment alleen aan kop. De spotlights stonden vol op mij gericht, en de druk nam toe.
De slotfase was een tactisch steekspel. De achtervolgers zetten alles op alles om het gat te dichten. Ik kreeg de volgende twee ronden op bord 1 zwart tegen twee sterke spelers. Ik kon echter alle gevaren neutraliseren. De laatste partij tegen CM Mark Josse, uit Engeland stond ik zelfs zeer goed maar ik hoefde geen risico te nemen, remise was voldoende. Ik eindigde daardoor weliswaar met meerdere spelers op 4 uit 5 maar mijn scheidingspunten (sommatie scores tegenstanders) waren het beste. Ik mag mij nu de 55 PLUS kampioen van Gent noemen en dat vind ik zeer leuk. Ik ben zo trots als een hond met zeven lullen.
De ophaalmachinist van de Oranje Nassau 1 Kolenmijn
Het is bijna net zo leuk als de euforie die ik ervaren heb toen mijn kunstwerk ‘de ophaalmachinist’ onlangs voor de Passage tentoonstelling in het Schunck Museum geselecteerd werd. Het leven lacht je toe als je 66 bent. Mooie tijd.
Hans Dam 🐃
Geef een reactie