Zoals gewoonlijk bij Voerendaal 3 leveren de spelers zelf het verslag aan van hun partij.
Dit levert dus een vrijblijvende opzet op van deze verslagen (zie de variatie hieronder).
Bord1 : Roger Hünen
Ik speelde tegen Jelmar Klinkenberg, een jeugdspeler die ook een aantal jaren bij onze vereniging heeft gespeeld. In een Siciliaanse Draak kreeg ik met zwart in een oude standaardvariant snel groot voordeel en won.
Bord 2 : Frans Lipperts
In de eerste ronde mocht ik invallen in V3. Ik speelde met wit tegen Annelie de Koning.
Al in de opening kreeg ik het loperpaar, waarna ik probeerde de diagonaal van de loper op b2 vrij te krijgen. Dat lukte en ik had eigenlijk steeds het initiatief. Mijn stelling oogde goed, maar daar schuilt, zeker bij mij, ook wel gevaar in: je wordt een beetje euforisch en de aandacht verslapt.
Bord 3: Ilmar Woldring
Hier is mijn verslag, dat ik mede gelet op het resultaat ultrakort wil houden. Want verliezen doe ik niet graag, en dit was de derde op rij. Dat was me nog niet eerder overkomen, zelfs niet tegen veel sterkere tegenstanders. Maar goed, mijn partij nam deze keer ruim vijftig zetten in beslag. Grotendeels waren die voor de hand liggend, dus die zal ik de lezer besparen. De laatste vijf waren wel min of meer origineel, en daar zaten voor mij als zwartspeler zeker twee verrassingen bij. Mijn opponent had beter gerekend dan ik, en kon een pion sneller tot promotie brengen dan ik had voorzien. En toen was het einde oefening, na een twee uur redelijk gelijk opgaande strijd. Wat ik mezelf hierbij als enige echt aanreken is dat het me niet gelukt was om echte dreigingen in mijn spel te vlechten. Dat moet de volgende keer echt beter!
Bord 4: Frits Verheijen
Na een verliespartij enige weken geleden op onze clubavond toog ik droef richting bar. De juffrouw achter de tap keek ietwat vragend toen ik zei: “Doe maar een biertje. Ik heb de vlag moeten strijken!”
Zondag, 11 oktober 2026, eerste ronde externe competitie. Thuis tegen Maastricht 2.
Tegenstander bord 4, Maxim Maes, een boomlange jongeman, beantwoordt mijn Engelse opening met het dubbel fianchetteren van zijn lopers. 18 Zetten gebeurt er niets dan wat geschuif.
Op het moment dat ik alle torens afruil sta ik volgens een latere analyse van de computer totaal verloren!
Een mindere zet van Maxim, zijn Dame g5 naar h4 en de stelling is weer in evenwicht.
Dan volgt mijn blunder! Punt verloren. Les geleerd.
Achter de bar staat de leuke juffrouw: “Doe maar een biertje.”
We glimlachen allebei als zij zegt: “Maar de vlag is weer gestreken!”
Bord 5: Bert Klunder
Pascal Ramaekers was mijn tegenstander op bord 5. Het was teamleider tegen teamleider.
Zou de onderlinge uitslag ook de uitslag voor het team zijn?
De opening (Ponziani) verliep met een klein voordeel voor Pascal maar werd niet echt benut.
Het middenspel verliep behoorlijk ingewikkeld met afwisselend , volgens chess.com een klein voordeeltje
dan weer voor Pascal dan weer voor mij. Dit leidde niet tot direct tot groot voordeel voor een van ons.
Uiteindelijk werd mijn aanval op de dame vleugel vakkundig gestopt terwijl zijn aanval op de koningsvleugel mij door het opspelen van g7-g6 duur kwam te staan. Deze zet bleek uiteindelijk de verliezende zet te zijn.
Vervolgens aan de bar nog even bij gepraat. Maastricht 2 en 3 spelen in dezelfde poule, hadden ze vorig jaar nog de spelers zodanig verdeeld dat beide teams ongeveer even sterk waren, hebben ze dit jaar gekozen voor een sterker 2e en wat minder sterk 3e team. Dit resulteerde in een overwinning van Maastricht 2 (2-4).
Bord 6: John Gerrichhauzen
Met een prettig gevoel begon ik aan de eerste partij in de externe competitie. Mijn tegenstander bleek een Schot te zijn. Ik had onmiddellijk associaties met de heerlijke whisky’s die in dat land worden gebotteld. Ik moest op mijn hoede zijn, dat was mij van meet af aan duidelijk. Het begin van de partij verliep zoals ik mij wenste. Ik bouwde op volgens het bekende London systeem. Mijn tegenstander reageerde voorspelbaar. Dat maakte mij iets of wat lichtzinnig. Vooral ook omdat mijn tegenstander veel tijd nodig had voor zijn voortzetting. Bij zet 16 kwam ik na het afruilen van Paard en Loper op e5 onverwachts een pion achter. Duidelijk een fout gemaakt. Het werd voor mij nog erger bij zet 17 stond ik zelfs 2 pionnen achter. Voor mij alarmfase 1, associaties in het begin van de partij over Schotse whisky’s kon ik mij niet meer permitteren. Ik had alle aandacht nodig om mij, voor de aanval van de Schot te verdedigen. Na een ingewikkeld eindspel, met een voor mij totaal onvoorspelbaar verloop, was ik blij om een remise te bereiken.
De foto’s bij dit verslag zijn van Rick Wagemakers.
| Voerendaal 3 | Rating | – | Maastricht 2 | Rating | Ronde 1 |
|---|---|---|---|---|---|
| Hünen, R.W.G. (Roger) | 1953 | – | Klinkenberg, J. (Jelmar) | 1810 | 1 – 0 |
| Lipperts, F.A.S. (Frans) | 1808 | – | Koning de, A. (Annelie) | 1828 | ½ – ½ |
| Woldring, I. (Ilmar) | 1722 | – | Dominguez, R. (Rezar) | 1777 | 0 – 1 |
| Verheijen, G.C.G. (Frits) | 1690 | – | Maes, M. (Maxim) | 1750 | 0 – 1 |
| Klunder, L. (Bert) | 1683 | – | Ramaekers, P.T.J. (Pascal) | 1716 | 0 – 1 |
| Gerrichhauzen, J.T.G. (John) | 1480 | – | McDonald, M. (Alistair) | 0 | ½ – ½ |
| Gemiddelde Rating: | 1723 | – | Gemiddelde Rating: | 1776 | 2-4 |
