Laatste ronde ZL3: een slotakkoord op meer dan een manier

Op 11 april was het dan zover, de laatste ronde van de KNSB-competitie van dit seizoen. Tevens (spijtig) mijn laatste wedstrijd voor Zuid Limburg, aangezien ik komend seizoen naar de Stukkenjagers verhuis. Allemaal genoeg redenen om deze wedstrijd goed af te sluiten.

We mochten aantreden in Arnhem tegen hun eigen Schaakacademie. Er waren geen stakes meer, zowel promotie als degradatie waren uitgesloten voor ZL3. Dit weerhield Montgomery er niet van om ons om 10:15 (!) te verzamelen alsof het om leven of dood ging. Wij gehoorzaamden uiteraard braaf en waren (Althans Leon, paul en ik) iets na 12en al in het mooie Arnhem aanbeland. Hierbij hadden we de autoverwoestende blauwe fietspaden maar links laten liggen (deze waren we zonder twijfel opgereden, waren wij niet gewaarschuwd door Montgomery). Gezien de zeeën van tijd die Bobs tijdsschema ons had opgeleverd, hadden we voor de partij tijd om niet een, maar twéé hakpuccinos te consumeren. Met zelfs nog een heerlijk stukje gebak erbij. Dat beloofde al veel goeds. 

Eenmaal bij de speelhal aangekomen konden wij zien hoe de borden in een mooie cirkel stonden opgesteld, zodat wij niet makkelijk bij elkaar konden spieken. Montgomery had voor deze speciale gelegenheid de H-TT-HH tandem uit de trukendoos gehaald op bord 1, 2 en 3 respectievelijk. Het moest niet veel gekker worden. De H en TT zaten al klaar maar moesten nog wachten op HH die apart reed en karakteristiek een paar minuten te laat vrolijk binnen kwam wandelen. Wij waren hier mee bekend, zijn tegenstander niet, het psychologische spel was begonnen. Met de vraag “Waar kan je hier drinken?” liet hij zijn jonge tegenstander al helemaal verbouwereerd achter. 

Helaas kon hij deze vliegende start in de partij geen goed vervolg geven. Sander kwam in een Sveshnikov terecht waar hij na 12 zetten theorie bij de volgende zet al de mist in ging. Hierna kwam zijn spel nooit echt uit de verf en de beslissende blunder g3, die het vernietigende pf3+ toelaat, is vrij tekenend voor Sanders staat van zijn zonder hakpuccino (zo heb ik het tenminste begrepen, als Sander wel een hakpuccino op had en alsnog deze partij heeft gespeeld, is dat nog erger). Wat hij wel de hele dag uitstekend heeft gedaan is naast mijn bord staan (of bij de toiletten) en “tricky ties” fluisteren, hiervoor applaus.

Aan de andere kant van het tandem kon ook de Hakker helaas zijn naam geen eer aan doen. Ik heb alleen een beginnetje gezien van de partij en hij vertelde iets over een verkeerde toren naar een bepaald veld gespeeld te hebben. De rest van de partij is in de vergetelheid terecht gekomen. Misschien is dat, gezien het resultaat, maar beter ook voor de reputatie van de Hakker. Wat wij niet zien bestaat ook niet, zullen we dan maar zeggen. 

Ikzelf was op deze dag een mix van TT en het matiesje. Vanaf het begin af aan overspeelde ik mijn tegenstander met zwart, tot op het punt dat de computer -6 aangaf. Ik kon voelen dat ik veel beter stond maar wist hier geen concreet vervolg aan te geven. Uiteindelijk wist mijn tegenstander behendig de stelling af te wikkelen naar ongelijke lopers met een pion meer voor mij (uiteraard remise). Ik had gehoopt om mijn laatste partij voor ZL3 in een winst te mogen omzetten, maar spijtig genoeg is dat niet gelukt. Misschien zijn twee hakpuccinos te veel? 1 is het perfecte aantal, als dit wordt overstegen brengt de daaropvolgende reusachtige caffeïnedip catastrofale gevolgen met zich mee. Dit excuus strekt zich ook tot aan de Hakker.




Corleone (wellicht na dit seizoen na het vrijkomen van het TT acroniem weer Tricky Tom genaamd, al moet hij dit dan wel waarmaken) zat op bord 4 en maakte juist de fout om een koffie te weinig te drinken voor de wedstrijd. Hij mocht het tegen een naamgenoot opnemen, wat natuurlijk wel enige druk met zich meebrengt. Wie is de betere Tom? De zet 8… Lf6? leidde al gelijk tot problemen bij onze Tom, na de afwikkeling zijn de pionnen op c5 en d5 simpelweg te zwak. Uiteindelijk kreeg Tom een passieve stelling, toren en paard tegen toren en loper met ook nog een pion minder. Nadat hij ook nog een tweede pion dreigde te verliezen kon Tom het niet meer aanzien en gaf hij op.

Op bord 5 kreeg Jan al vrij snel, met gebrek aan betere bewoording, leipe shit op het bord. Zijn jonge tegenstander speelde het type zetten die ik ook zou hebben gespeeld (e5 en f5 zijn bezet door zwart). Het ziet er heel goed uit maar de computer is nog niet onder de indruk. Jan leek niet goed te weten wat hij met de stelling aan moest. Op sommige punten had hij ook wel nog leipere shit moeten vinden (zoals 16.Pd5, 17.Pd5, 18.Pd5, 19.Pd5 en 20.Pd5), dus het kan hem ook niet volledig worden aangerekend. Het was een complexe stelling maar zwart bleef mooi druk zetten op de koningsvleugel, ook als het niet allemaal even accuraat was. Even later gaf Jan op (na zijn zet gespeeld te hebben?).


Paul speelde op bord 6 voor zijn doen een slordige partij, wat we niet van hem gewend zijn. Vooral een fout op zet 4 valt wel op, waardoor hij uit de opening eigenlijk vrij slecht stond. Wellicht ook een duo hakpuccino als oorzaak, al wist Paul het uiteindelijk wel recht te breien. Hij was duidelijk de enige die echt druk aan het zetten was, en wit bezweek hieronder. Bij een keuze tussen Lxb7 en Txb7 koos wit voor het verkeerde stuk om mee te slaan, met als gevolg dat 44…Tc1+! simpelweg de loper wint. Mooie winst die hij vast had willen vieren met een grappa, al stond dat helaas niet in de sterren geschreven voor unser Paul.



Rien speelde op bord 7 tegen een bijna-naamgenoot (Rein) en kreeg de Blumenfeld counter-gambit tegen zich geworpen (iets dat ik de laatste tijd ook een beetje aan t bestuderen ben), een interessante opening. Rien speelt hierop de Duz-Khotimirsky variant. Twee zetten later maakt Riens tegenstander al een fout in de opening, ongetwijfeld geïntimideerd door de naam van Riens variant. In het middenspel waren er een paar momenten waar het richting equal ging maar Riens lopers werden veel te sterk. Highlight van deze pot is de loper naar a1 spelen. Hartstikke gangster (zoals wij gewend zijn van Rien). Hierna is nog even de vraag of daadwerkelijk mat in 1 werd geblunderd of dit een soort opgave met flair was. Hoe dan ook, Rien wint glansrijk.



Bob (Patton) had zichzelf op bord 8 gezet. Nu lijkt het misschien dat dit een gul, altruïstisch en nederig gebaar was. Maar Bob wilde heel graag eindelijk nog eens winnen, ook al moest hij zichzelf daarvoor op bord 8 zetten. Gelukkig pakte dit gambiet goed uit. Er werd gelijk goed begonnen aan de partij met een briljante zet al op zet 6. Wellicht een van de vroegste briljante zetten die ooit zijn gespeeld? Hierna werd het voor beide partijen een beetje slordig, maar na een mooie afwikkeling waar Bob een toren en twee stukken voor een dame kon krijgen, moest de witspeler wel zijn meerdere erkennen in de beste teamleider van Nederland.



Na de wedstrijd gingen we eten bij restaurant Mesopotamië, uitgezocht door Bob zelf, in plaats van de gebruikelijke hoofdchef van het eten Sander. We waren erg benieuwd hoe het zou bevallen wanneer deze bevoegdheid eens niet aan Hakhaus zou worden gedelegeerd. En wat blijkt: Sander is eigenlijk niet meer nodig. Een bijzonder aangename openbaring! Tijdens het (erg lekkere) eten moest er nog gestemd worden voor de MOTM- beker. Er waren 3 winstpartijen: Bob, Rien en Paul. Echter besloot Bob om toch op mij te stemmen op basis van al mijn voorgaande prestaties binnen ZL3. Hier werd door een meerderheid gehoor aan gegeven en zo kreeg ik weer de beker mee naar huis. Hierna waren we even bang dat we door de regen naar onze auto’s moesten lopen, maar gelukkig was daar Corleone met een aanbod dat zowel Leon als Bob niet konden weigeren: Zij zouden ons ophalen bij het restaurant. En zo geschiedde.

Als laatste wil ik nog even een woord van dank opnemen in dit verslag. Ik heb heel erg genoten van de jaren die ik in dit team mocht spelen, van al het lekkere eten, maar vooral van de gezellige teamsfeer die er in dit team is. We hebben dan misschien niet mogen promoveren dit seizoen (mijn Tilburgse gekkigheidskreet is niet waargemaakt), maar ZL3 is wel het beste team van Nederland.

De foto’s bij dit verslag zijn van Sander Bachaus.

Arnhemse Schaakacademie 1RatingZuid Limburg 3RatingRonde 9
Beeke, B. (Bob)2214Vries de, L.J.A. (Leon)20051 – 0
Onzen van, J. (Jeroen)2095Dumont, T.C.W. (Ties)2057½ – ½
Harten van, W. (Wout)2065Bachaus, S. (Sander)19771 – 0
Hoff van ’t, T. (Tom)2079Vrouenraets, T.J.M. (Tom)19171 – 0
Blok, L. (Lukas)1995Fober, J.H.G. (Jan)19871 – 0
Roskam, M.Y. (Mathieu)2001Stuemer, P. (Paul)20390 – 1
Visee, R.C. (Rein)1920Seip, R. (Rien)19390 – 1
Pasch van de, S. (Sil)1886Merx, B.H.M. (Bob)19940 – 1
Gemiddelde Rating:2032Gemiddelde Rating:19894½-3½



Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

meer artikels