Geheel traditiegetrouw is de eerste wedstrijd van het seizoen tegen Voerendaal 2. Tegen deze tegenstander hebben wij nog nooit gewonnen. Sterker nog, bij de gratie van Vrouwen Fortuna, Lady Fortune, Lady Luck, hebben wij de vorige keer pas voor de eerste keer 3-3 gespeeld. We weten hoe lastig deze match gaat worden dus er wordt alles uit de kast getrokken. Het ontbijt is bij Ger en Wil. Iedereen verschijnt op tijd, gemotiveerd en hongerig. Louter gezonde dingen staan op de menukaart en er is een streng verbod op alcohol en Ierse Folklore. Bij stiekem gebruik van een van deze twee psychedelica wordt meteen hard ingegrepen en de noodtoestand uitgeroepen.
Wat opvalt aan onze opstelling zijn twee dingen. Gert staat op en neemt zijn verantwoordelijkheid als het team hem nodig heeft en speelt gelijk de eerste wedstrijd van het seizoen. Daarnaast hebben wij een versterking erbij gekregen. Belgische teamgenoot Ronny Willen, schaakpurist en schaakgek, draagt dit jaar voor het eerste de kleuren van Voerendaal 1 en maakt gelijk zijn debuut in deze derby. Als de ME de straten van rellende supporters in Klimmen heeft schoongeveegd begint de wedstrijd onder leiding van internationale topscheidsrechter Ricky Wagemakers.
Bord 1: Hans met zwart tegen Maarten-Jan
Bord 2: Sander met zwart tegen John
Bord 3: Paul met wit tegen Bert Smeets
Bord 4: Ger met zwart tegen Marcel Winkels
Bord 5: Ronny met wit tegen Tom Corleone
Bord 6: Gert met zwart tegen Johanna
Gert speelt de opening alsof hij nooit achter het bord is weggeweest. Het middenspel wordt door hem beschreven als “alsof ik door stroop heen speel”. Johanna lijkt een indrukwekkende aanval te beginnen en dat kan je aan haar wel overlaten. Gert is creatief en zal nooit zonder slag of stoot ten onder gaan. Deze kwaliteit zorgt ervoor dat er tegenspel komt en rustig de dames van het bord geforceerd worden. Het loperpaar blijft over in zijn voordeel, maar de structuur is in zijn nadeel. De op papier solid draw zorgt voor een ogenschijnlijk rustig, doch gewelddadig begin van de match.
Ronny speelt met wit tegen Corleone. Hij heeft deze bijnaam onder andere gekregen door het perfectioneren van het drawoffer. Dit afslaan heeft meestal fatale gevolgen. De schok is bij mij groot als Ronny tegen mij zegt een remise aanbod afgeslagen te hebben op zet 10. Volledig begrijpelijk, maar ik heb hem toch aangeraden om vanavond alle sloten op de deuren een keertje extra te controleren of ze wel echt op slot zijn. Als de auto niet normaal start ook niet doorstarten, maar voorzichtig uitstappen en de speciale explosieve eenheid inschakelen. Een dynamisch evenwicht wordt op zet 20 bereikt en het tekenen van de vrede volgt.
Paul speelt met wit tegen Bert en snoept in het begin van het middenspel een pion. Meestal zijn dat soort dingen bij Bert niet gratis en dit is geen uitzondering die de regel bevestigd. Bert zijn stukken komen tot leven en de activiteit van zijn stukken doet het materiele nadeel teniet. Door de rook van buskruit heen wordt simultaan de handen naar elkaar uitgereikt om een einde aan deze gewelddadige encounter te maken.
Op bord 4 wordt of een hele goede, of een hele slechte partij gespeeld. Beiden spelers krijgen het voordeel van de twijfel. Marcel Winkels laat zijn pion op e4 bewust vroeg in de opening onverdedigd en zwak worden. Dat deze actief verdedigd moet worden is uiteraard deel van het plan en zelfs een stukoffer volgt om zijn stelling bij elkaar te houden. Deze wordt niet aangenomen en de problemen zijn opgelost. Over en weer worden kleine onnauwkeurigheden gemaakt en een ogenschijnlijk remise eindspel komt op het bord. Ger wikkelt af naar potremise… althans, dat dacht hij. Marcel speelt zijn laats pion van c2 naar c4! 2 velden vooruit in 1 keer! Mag dat nog na zet 20?! De koning van Ger staat op b2 klaar om de laatste pion op c2 of c3 te snoepen. De scheidsrechter komt erbij en keurt de zet van wit goed. Een teleurstelling voor Ger en Voerendaal 1, want deze pion loopt nu naar de overkant zonder dat de koning er nu nog bijkomt.
De tussenstand is 2.5 – 1.5 in het voordeel van Voerendaal 2. Het plan voor Hans en Sander is nu heel simpel. Allebei winnen voor de stunt van het jaar.
Op bord 2 speel ik, Sander, met zwart tegen John. Voor de wedstrijd deelt John mede dat ik op zijn bucketlist sta. Vorig jaar was Paul slachtoffer en nu heeft John de messen wederom geslepen. Helaas voor John ken ik hem erg goed en ik laat hem niet in het spel komen waar hij zo goed in is. In zijn stellingen is hij nagenoeg onverslaanbaar. In plaats daarvan neem ik hem mee op excursie naar het bassin centraal in Congo ter grootte van de UK. Je tegen dit gebied verzetten heeft geen zin en alleen de situatie accepteren werkt positief voor de overlevingskansen (hier heb ik onlangs een documentaire over gezien en dat vond ik zo interessant dat ik het op de een of andere manier wil vermelden en aanraden). Ik win een pion op d4 en nu is het een kwestie van de deur dichthouden. De damevleugel dichthouden, wat lucht voor de koning maken en de e lijn bezetten met twee torens en een dame bleken fataal. Na alle strategische zetjes na het winnen van de pion komt er zowaar een tactiekje in de stelling en na een torenoffer is het 2.5 – 2.5. Gelukkig ben ik deze keer onder het dreigement van John uitgekomen, maar dat is geen garantie voor de toekomst.
Bij een gelijke stand en met nog maar 1 bord actief is de spanning om te snijden. De harde kern hangt in de hekken en Hans heeft zijn handen op de oren om zich af te sluiten voor het oorverdovende lawaai wat de supporters op dit punt maken. Je kan het ze ook niet kwalijk nemen, want ze hebben zich de hele tijd rustig gehouden en zo dichtbij als nu zijn we nog nooit bij een overwinning op V2 geweest. Hans heeft onlangs de ontdekking gedaan dat rustig openen en dan rustig, geduldig en langzaam de stelling opbouwen geen gek idee is. Dit heeft hem toernooiwinst gebracht in Gent en nu gebruikt hij dezelfde tactiek om zijn plaats in historie te claimen als deel van dit team wat ook wel wordt vergeleken met een herboren Phoenix. Een pion wordt gewonnen, maar de stukken zijn een beetje uit balans om alles bij elkaar te houden. Daarop komt ook nog eens tijdnood en de chaos is compleet. Een foutje van Maarten-Jan wordt afgestraft en stilte veranderd in geroezemoes wat na nog een laatste keer rekenen van Hans op zijn beurt veranderd in euforie. De juiste zet wordt gedecideerd gespeeld en het is officieel 3.5 – 2.5.
De Phoenix vliegt de volgende ronde naar Heerlen, waar onze volgende angstgegner wacht. Is dit het jaar waarin wij afrekenen met al onze trauma’s? Gaan de geesten van gevallen legendarische Brunssumse schakers nog via ons spreken op het schaakbord? Niets valt momenteel uit te sluiten.
Graag tot de volgende keer.
De foto’s bij dit verslag zijn van Rick Wagemakers.
| Voerendaal 2 | Rating | – | Voerendaal 1 | Rating | Ronde 1 |
|---|---|---|---|---|---|
| Oosterman, M.J. (Maarten-Jan) | 2009 | – | Dam, H. (Hans) | 2029 | 0 – 1 |
| Heuts, J.H.E. (John) | 1925 | – | Bachaus, S. (Sander) | 1976 | 0 – 1 |
| Smeets, J.L.A.H. (Bert) | 1920 | – | Stuemer, P. (Paul) | 2027 | ½ – ½ |
| Winkels, M.P.M. (Marcel) | 1868 | – | Schaffhausen, G. (Ger) | 1977 | 1 – 0 |
| Vrouenraets, T.J.M. (Tom) | 1908 | – | Willen, R.A.C. (Ronny) | 1878 | ½ – ½ |
| Sturm, J. (Johanna) | 1790 | – | Deichmann, G. (Gert) | 1857 | ½ – ½ |
| Gemiddelde Rating: | 1903 | – | Gemiddelde Rating: | 1957 | 2½-3½ |
Geef een reactie