Zuid Limburg 3 kent dit seizoen de slechtste competitiestart sinds jaren: de twee eerste rondes werden beiden verloren. Dit maakte de wedstrijd in de derde KNSB-ronde tegen WLC 2 extra belangrijk. WLC 2, promovendus in de 3e klasse, kent juist een uitstekende start en is het seizoen begonnen met 2 overwinningen!
Al voor de wedstrijd was bekend dat onze teamleider Bob tijdens deze ronde als non-playing captain zou acteren, maar helaas werd hij vlak voor het weekend door een griepje geveld. Dan blijkt maar weer eens hoeveel werk Bob steekt in de voorbereiding van de externe wedstrijden. Niet alleen als teamleider (met alle beslommeringen rondom de teamsamenstellingen) maar ook door ervoor zorg te dragen dat de zaal altijd ruim van tevoren klaar staat voor de thuiswedstrijden met 6 KNSB-teams op zaterdag. Ondanks de griep zat hij naar andere clubgenoten instructies te appen om de borden, stukken, klokken en notatieformulieren vooral niet te vergeten, bezorgd dat er wellicht iets niet gereed zou staan op zaterdag. Als plaatsvervangend teamleider voor deze wedstrijddag weet ik nu ook weer wat er allemaal op je af komt, Bob. In ieder geval dank voor jouw inzet hiervoor.
De feitelijke wedstrijd begon even na 13.00 uur. Om 12.53 hadden we nog een appje van Sander gekregen dat hij nu ging vertrekken. Inmiddels ben ik als plaatsvervangend TL op dat vlak al zo doorgewinterd dat ik hierover niet bezorgd hoef te zijn en met een klein kwartier achterstand op de klok begon Sander ook aan de wedstrijd en waren we als team compleet.
Waarschijnlijk heb ikzelf (bord 1) in het verleden een complex opgelopen tegen WLC-spelers. Alhoewel het allemaal hele vriendelijke en sympathieke schakers zijn, wil het maar niet lukken tegen tegenstanders van deze vereniging. Twee seizoenen geleden verloor ik binnen 20 zetten tegen Guus Bollen, ditmaal haalde ik tegen Berend Ruben ook niet de 20 zetten. Het enige voordeel was dat ik vanaf dat moment mijn volle aandacht op de ontwikkelingen van de andere borden kon richten (0-1).
Nadat ik geruime tijd met mijn tegenstander de partij nabesproken had, kwam ik terug in de speelzaal en zag dat Ruud Lemmers (bord 7) net zijn partij beëindigd had, maar nu met een positieve uitslag voor ons team. De dreiging achter een venijnige opstoot van Ruuds h-pion werd door Niels van Happen te laat onderkend, maar toen was het euvel al geschied. De zwarte dame kon met 21…Dh4+ de nog niet gerokeerde koning aanvallen, waarbij stukverlies van wit niet meer te verhinderen was.
Niet veel later was de partij van Paul Stuemer (bord 3) in de eindfase aanbeland. Het was dit keer geen strakke positionele partij zoals we van Paul kennen, maar volgens Paul was het een partij passend voor Halloween. Ik zou de term van een oud-voetbaltrainer willen gebruiken en de partij als Hotseknotsbegonia-schaak willen bestempelen. Ik was de stelling van Paul aan het bekijken om te tellen hoeveel stukken hij achterstond…. Dat de partij tegen de jeugdige Sai Lalkota uiteindelijk in remise eindigde, geeft aan dat deze match in een aantal situaties een geheel andere einduitslag had kunnen krijgen (1½-1½).
Vlak na elkaar komen Jan en Sander me vragen of ze remise mogen aannemen. Joop was op dat moment druk bezig om zijn stelling te verdedigen, en op de andere borden waren de stellingen nog behoorlijk onduidelijk. Daarom heb ik gevraagd of beiden door wilden spelen.
Jan Fober (bord 6) speelde tegen Hans Baijens een evenwichtige partij. Volgens mij is deze partij steeds in evenwicht geweest, met misschien een minimaal voordeeltje voor Jan. Echter toen Jan een zetherhaling nauwelijks meer uit de weg kon gaan, kwamen beide spelers remise overeen (2-2).
In de partij van Joop Hummel tegen Nino Messaoudi had de WLC-speler inmiddels de druk op de zwarte stelling verder verhoogd. Toen over de b-lijn de witte torens de zwarte stelling konden binnenvallen, was er voor Joop geen houden meer aan en moest hij de eer aan zijn tegenstander laten (2-3).
Met nog drie partijen te gaan werd de druk op onze overige spelers verder verhoogd. Barry kwam op een gegeven moment naar me toe, maar ik bevestigde dat hij echt voor de winst moest gaan.
Leon de Vries (bord 4) speelde wel een strakke partij. Hij wist zijn opponent Henri van de Bersselaar met een geïsoleerde centrumpion op te zadelen. Leon wist op enig moment deze pion ook buit te maken, maar er resteerde een lastig dame-eindspel. Ik weet niet of het vervolg geforceerd verlopen is, maar op een gegeven moment had Leon de keuze om af te wikkelen naar een pionneneindspel. Na enig nadenken, besloot Leon hiertoe en het bleek inderdaad dat de promotie van de witte pion sneller zou gebeuren dan de zwarte pion (3-3). Mede n.a.v. deze partij, stel ik voor om Leon een nieuw bijnaam te geven en hem vanaf dit moment “The Grinder” te noemen.
Barry Braeken op bord 8 had een zeer goede stelling tegen de jeugdige Anumitra Elangkumaran, maar had moeite om de beslissende doorbraak te forceren. Na heel lang heen-en-weer gemanoeuvreer, wist Barry steeds meer kleine vorderingen te maken en rond de 65e zet was het moment eindelijk aangebroken om de beslissende doorbraak te forceren in de zwarte stelling. Barry gaf na de partij inderdaad aan dat hij het lastig had tegen zijn tegenstandster: “De volgende keer dat ik tegen haar speel, zal ik verliezen.”
Met de tussenstand van 4-3 ging nu alle aandacht uit naar de laatste partij tussen Sander Bachaus (met zwart op bord 3) tegen Peter Koymans. Doordat Sander niet in mocht gaan op het eerder geplaatste remiseaanbod maar moest verder spelen, begon het minimale stellingvoordeel van Sander langzaam door zijn handen heen te glippen. Na onnodige dameruil werd het witte loperpaar steeds sterker en de partij kantelde volledig naar groot voordeel voor de WLC-speler.
Ondanks dat het al ruim na 18 uur was, werd onder zeer grote belangstelling, de partij verder gespeeld. Na de 60e zet ontstond er een ongelooflijk ingewikkeld eindspel waarin wit een loper en vier pionnen had, en Sander loper, paard en pion. Alhoewel de partij objectief gezien (vooral vanuit engine-perspectief) verloren stond, hebben beide spelers er een spannend eindspel van gemaakt. Ik ben onder de indruk van de wijze waarop Sander een sterk verdedigingsplan vond en toepaste tijdens de partij en hiermee zijn tegenstander maximale problemen voorschotelde. Beide spelers speelden al bijna uitsluitend op increment en de spanning was om te snijden. En naar later bleek greep de WLC-speler definitief mis op zet 70 en wist Sander aalglad af te wikkelen naar een eindspel met 2 minuspionnen, maar met ongelijke lopers. Remise was hierna onvermijdelijk. Op wilskracht en tandvlees boekten we een 4½-3½ overwinning. Uiteraard zullen jullie begrijpen dat ik als teamleider ook een diepe zucht heb geslagen toen de remise overeengekomen werd.
In de vierde ronde is er weer een uitwedstrijd in Zeeland, dit keer tegen Sas Van Gent 2 die in deze ronde met 8-0 (!) wonnen van De Stukkenjagers 3. Onze captain Bob zal dan zeker weer erbij zijn en met deze knappe overwinning ben ik overtuigd dat dit ons voldoende vertrouwen geeft voor de volgende wedstrijd.
De foto’s bij dit verslag zijn van Luc Zimmermann en Eric-Jan Morren.
| Zuid Limburg 3 | Rating | – | WLC 2 | Rating | Ronde 3 |
|---|---|---|---|---|---|
| Vrouenraets, T.J.M. (Tom) | 1916 | – | Ruben, B.R. (Berend) | 2081 | 0 – 1 |
| Stuemer, P. (Paul) | 2021 | – | Lalkota, S.P.T. (Sai Pranav Tejas) | 1927 | ½ – ½ |
| Bachaus, S. (Sander) | 1985 | – | Koymans, P. (Peter) | 2025 | ½ – ½ |
| Vries de, L.J.A. (Leon) | 2052 | – | Bersselaar van den, H. (Henri) | 1983 | 1 – 0 |
| Hummel, J. (Joop) | 1963 | – | Messaoudi, N.S.A. (Nino) | 1946 | 0 – 1 |
| Fober, J.H.G. (Jan) | 1970 | – | Baijens, J.C. (Hans) | 1930 | ½ – ½ |
| Lemmers, R.M.T. (Ruud) | 2010 | – | Happen van, N.J. (Niels) | 1917 | 1 – 0 |
| Braeken, B.H.J. (Barry) | 1972 | – | Elangkumaran, A. (Anumitra) | 1860 | 1 – 0 |
| Gemiddelde Rating: | 1986 | – | Gemiddelde Rating: | 1959 | 4½-3½ |
Geef een reactie