Stel jezelf eens voor in een paar zinnen.
Ik ben Fred Tammen, in 1936 in Amsterdam geboren. Ik ben de oudste. Ons gezin telde 3 kinderen (2 zusjes, Anneke en Joke). Ik ben getrouwd met Suzanne. Ik heb 2 kinderen: Rik en Ilja. Beiden getrouwd, één woont in Duitsland, de ander in Frankrijk. Wekelijks contact via Teams (het vroegere Skype). Ik ben opa van één kleinzoon: Daniel. Foto: uit mijn werkkamer met aan de wand één van mijn schaaktekeningen.
Hoe sta je in het leven? Waar word je blij van? En waar maak je je bezorgd over?
Positief, ik kan nog steeds blij worden van een goed contact. Blij word ik van gesprekken met goede vrienden en vriendinnen. Bezorgd ben ik over waar iedereen bezorgd over is, ik hoop niet dat de tijden uit de 2e wereldoorlog, die ik als klein kind heb meegemaakt in Amsterdam weer terugkomen (zie https://www.svvoerendaal.nl/verjaardagspartijtje-2/).
Waar mogen mensen je wakker voor bellen/appen/sms’en?
Zeg ik niet, houd ik privé!
Wat doe je voor werk? Indien met pensioen: wat heb je in je werkzame leven gedaan?
Ik ben met pensioen sinds 1996 en had met mijn vrouw afgesproken dat we dan naar Zuid Limburg zouden verhuizen waar ze is opgegroeid. Tot die tijd hebben we in Noord-Holland gewoond. Ik ben o.a. werkmaatschappij directeur geweest bij de Kluwer Boekhandelsgroep. Voordien gewerkt voor een organisatieadviesbureau. Ik miste de afwisseling van het advieswerk zodanig dat ik, toen ik contact kwam met Kees Tjebbes, gespecialiseerd in crisis management, besloot over te stappen naar zijn kantoor. Toen na enkele (tropen)jaren Kees wilde stoppen gaf hij mij en mijn kantoorgenoot een flinke zak geld mee en zijn wij een eigen toko gestart met veel maritieme contacten in het Noorden van het land. Onder andere de gevolgen voor bedrijven van de bodemdaling door aardgaswinning behoorden tot mijn werkterrein. Ik ben ook betrokken geweest bij de uitbouw van de Eemshaven en in dat kader haalbaarheidsstudies gedaan voor de Noordelijke Ontwikkelings Maatschappij (de NOM).
Wat zijn je belangrijkste hobby’s?
Lezen: wij hebben een leesclubje met 6 deelnemers dat sinds 2006 bestaat en dat intussen bijna 70 titels besproken heeft. De laatste bespreking ging over het boek van Sandro Veronesi: In de ban van mijn vader. Alleen al de titel leidde tot een stevige discussie.
En: schilderen en tekenen. Na mijn pensionering weer opgepakt. Veel werken in ons huis zijn van mijn hand.
En: muziek! Ik ben een liefhebber van klassieke kamermuziek in de volle breedte. En: terug naar de kust! Wij hebben jaren een stacaravan in Schoorl gehad waar wij een aantal maanden per jaar woonden. In 2023 hebben wij dat stekkie verkocht en sindsdien bezoeken wij meermaals per jaar een geweldig leuk hotel in Schoorl.
Beoefen je misschien nog andere denksporten dan schaken?
Elke dag doe ik de sudoku uit de Limburger, maar dat is meer een gewoonte dan een denksport.
Wat vind je van onze vereniging? Sinds wanneer ben je lid? Wat spreekt je in onze club aan? En wat zou volgens jou (nog) beter kunnen?
Ik ben eerst lid van SV Schaesberg en daarna lid SV Voerendaal geweest. Van SV Schaesberg werd ik lid door Jan Pieter, mijn zwager. Hij was een goede vriend van Theo Verhagen, die voorzitter van SV Schaesberg was. Toen ik in Heerlen (1996) kwam wonen was het uitgemaakte zaak dat ik voor Theo’s club zou gaan schaken. Met Theo heb ik meegedaan aan een schaaktoernooi in Lucca (Italië). Daarna ben ik overgestapt naar SV Voerendaal. Hoogtepunt bij SV Voerendaal was voor mij het organiseren van het Glaspaleis Snelschaaktoernooi, inderdaad in het Glaspaleis (tegenwoordig Schunck). We hadden veel Nederlandse toppers achter de borden, en ook Duitse en Belgische toppers. Helaas bleef het bij één toernooi, de nieuwe directeur van het Glaspaleis ging niet bijtijds mee in de besluitvorming van een opvolgend toernooi, waardoor er onvoldoende tijd was om het toernooi financieel rond te krijgen. Helaas was dat einde verhaal. De samenwerking met leden van SV Voerendaal, met name van Ruud Lemmers, was fantastisch! Ook wil ik nog de samenwerking met de gemeente Heerlen, i.c. de Wethouder Sport vermelden.
Ik schaak niet zo veel meer, zeker niet ’s avonds. Dus de clubavond op de nieuwe locatie heb ik nog niet bezocht. Wel wil ik vermelden dat ik de gevolgde procedure om tot een besluit te komen om van locatie en clubavond te veranderen heel goed vond. Jammer is het dat het niet tot vollere speelavonden geleid heeft. Maar eigenlijk is dat een oud probleem, ik herinner mij nog een flink aantal jaren geleden meegewerkt te hebben naar een onderzoek waarom de clubavonden zo slecht bezet waren. Toen was de uitkomst van het onderzoek dat onze leden druk bezet door hun carrière, en daardoor niet naar de clubavond maar wel in de weekenden konden komen schaken. Een oplossing voor dit oude probleem zie ik niet. Onvermeld wil ik niet laten de schaakvriendschappen uit ons maandagmiddagclubje, de schaaksenatoren. Daar wel een goede opkomst van tegen de 90%.
Op welke schaakpartij van je kijk je met het meeste plezier terug? Een winstpartij, nemen we aan? Wanneer was dat? En wie was de tegenstander? Mogen we die partij publiceren?
De partij uit 1964 die tot de beste partij van het HSG uitgeroepen werd. Mijn tegenstander heette J.W. Engelen. Deze partij (en bijbehorend verhaal) is reeds gepubliceerd op onze website: https://www.svvoerendaal.nl/de-mona-lisa-van-fred-tammen/. Ook won ik een 2e schoonheidsprijs in de LISB competitie. De 1e prijs ging naar clubgenoot Roger Hünen.
Frank Clevers schreef hierover in het Limburgs Dagblad het volgende: “In dit diagram de eindstelling van de partij tussen Fred Tammen en Huub Senden. Tammen bediende de witte stukken en wist deze zodanig neer te zetten dat de partij al binnen 24 zetten voorbij was. Op de 24e zet dirigeerde de witspeler zijn paard naar e8, waarna zwart het zo duister inzag dat hij besloot op te geven.
Tot slot: doe je ook aan online schaken? Wat spreekt je daarin vooral aan?
Ik doe veel aan de chess.com puzzels. Mijn rating schommelt rond de 2000. Dat schommelen moet je letterlijk nemen. Soms kom ik in de 2100, om dezelfde dag weer naar de 1900 te duiken. Verslavend, bij mij werkt het net als gokken, ik wil mijn verlies zo snel mogelijk goed maken waardoor ik nog meer verlies. De volgende keer, na mijzelf toegesproken te hebben, pak ik het rustiger en wilskrachtiger aan en stijg ik weer een beetje. Verder geniet ik echt van de e-books van Forward Chess, ook al om de trainingsmogelijk heden die door Forward Chess geboden worden.
Groetjes: Fredje
Geef een reactie